Jukka stoposłonia

Najczęściej uprawiane są jukki stoposłonia, u których zielone rozety liści wyrastają z górniej części zdrewniałych pędów. Po ukorzenieniu takiej rozety uzyskuje się rozety z pniem pokrytym liśćmi od dołu. Oprócz odmian o liściach zielonych dość często spotyka się jukki o liściach pasiastych

biało-zielonych i biało-żółtych. Lubi dużo światła, latem można ją wystawić na taras, balkon, dobrze znosi wyższą temperaturę, szczególnie w ogrodzie na tarasie, zimować jednak powinna w miejscu chłodnym, w temperaturze 10-14 stopni, choć dobrze znosi także pokojową, jeśli powietrze nie jest zbyt suche. Latem należy podlewać dość obficie dwa trzy razy w tygodniu. Zaleca się spryskiwanie liści wodą. Zimą ograniczyć, by ziemia od czasu do czasu przeschła. Nadmiar wilgoci w podłożu powoduje gnicie korzeni,żółknięcie liści i obumieranie rośliny, szczególnie w chłodnym pomieszczeniu. Nawozić należy wiosną i latem co dziesięć dni mieszanką nawozów mineralnych o słabszym stężeniu lub roztworem gnojownicy. Przesadzanie, młode rośliny co roku wiosną, starsze co dwa-trzy lata do mieszanki ziemi kompostowej, darniowej, torfu i piasku. Dużym okazom wystarczy wymieniać wierzchnią warstwę ziemi. Rozmnażanie z sadzonek pędowych oraz przez ukorzenienie młodych rozet liściowych lub fragmentów pnia. Szkodniki i choroby nie występują przy prawidłowej uprawie. Żółknięcie liści spowodowane jest najczęściej zasuszeniem rośliny zimą lub za małą ilością światła.

Nawożenia goryczek

Goryczki to byliny o niezbyt wygórowanych wymaganiach. Jednak niektóre gatunki doskonale rosną na glebach kwaśnych, podczas gdy inne na glebach zawierających wapń. Nieumiejętny dobór gatunku do posiadanej w ogrodzie gleby powoduje, że rośliny wymagające kwaśnego podłoża, posadzone na glebie zasadowej rosną słabo, gdyż wapń zawarty w glebie blokuje pobieranie składników pokarmowych. Najlepszym nawozem jest dobry kilkuletni kompost, lub obornik, ale dla gatunków wymagających kwaśnego podłoża będzie on niedobry. Dla goryczek kwaśnolubnych można zatem wiosną stosować siarczan amonu, lub posypowo azofoskę.

Złocień wielki

Nazywany potocznie margaretką, to bylina dorastająca nawet do 1m wysokości, o pięknych białych kwiatach z żółtym środkiem. Dobrze rośnie na średnio wilgotnej, żyznej glebie i nasłonecznionym środowisku. Najlepiej sadzić ja w małych grupach na rabatkach.

Byliny i trawy

Zaproponowana kompozycja składa się z różnych gatunków bylin i traw. Większość z nich rozpoczyna kwitnienie już latem, jednak jesienią ich ogniste barwy w połączeniu z kłosami traw prezentują się najpiękniej. Poszczególne gatunki dobrano tak, aby różniły się wysokością, kolorystyką i fakturą. Kierowano się także tym, aby długo kwitły i stanowiły ozdobę aż do zimy. Prezentowana rabata nadaje się na stanowiska słoneczne i wymaga żyznego podłoża. Warto umieścić ją przy ścianie lub przy płocie, bowiem jej układ jest piętrowy. Dla wzmocnienia efektu proponuje też poszczególne gatunki roślin posadzić w większych grupach, oczywiście dostosowanych proporcjonalnie do wielkości powierzchni jaką dysponujemy.
Dobór roślin: 1.miskanty, 2.rudbekia błyskotliwa, 3.rozchodnik okazały, 4.perowskia łobodolistna, 5.turzyca muskegońska, 6.astry krzaczaste, 7.słonecznik szorstki, 8.jeżówka purpurowa, 10.kostrzewa silna, 11.turzyca włosista, 12.turzyca ptasie łapki

Szczordzeniec czerniejący

Nazywany także szczodrzykiem, jest gatunkiem spotykanym w południowej Polsce, gdzie rośnie na skraju lasów i w wąwozach stanowiskach ciepłych i słonecznych. Nazwa czerniejący pochodzi od pędów i liści, które czernieją po zerwaniu podczas suszenia. Odmiana Cyni to krzew dorastający do 60-80 cm o wyprostowanych pędach, słabo rozgałęzionych, zakończonych żółtymi kwiatami zebranymi w grona przypominające kłosy. Kwiaty rozwijają się od czerwca do września, pełna kwitnienia przypada na początek lata. Liście są delikatne i subtelne zbudowane z 3 listków. Doskonale wygląda w ogrodach skalnych, na murkach, skarpach lub wrzosowiskach w towarzystwie niskich poduszkowatych krzewinek lub bylin. Lubi stanowiska zaciszne, ponieważ w chłodne zimy pędy często przemarzają do granicy śniegu. Wiosna dość dobrze regenerują się i szybko odrastają, kwitnąc tego samego roku. Wymaga gleb lekkich, próchniczych, o odczynie kwaśnych lub obojętnym. Warto tu zaznaczyć, że typowy gatunek rośnie w naturze na skałach wapiennych.

Wszystko o kwiatach: Sadzenie borówki

Wszystko o kwiatach: Sadzenie borówki: Jeśli zamierzacie posadzić borówkę wysoką, zróbcie to teraz. DO zimy zdąży wypuścić nowe korzonki, a wiosną szybciej rozpocznie wzrost. Boró...

Ciekawostka o liliach

Ścinając lilie, należy pozostawić około 20-centymetrowe fragmenty ulistnionych pędów, co zapewni lepszy wzrost cebul. Przed wstawieniem kwiatów do wody przyciąć łodygi i oberwać z nich dolne liście, by nie gniły w wazonie, przekwitające lilia trzeba usuwać.